Değiştim.

Bugün günlerden cumartesi. Dün cumaydı. Dün sabah işe giderken dedim ki “oh beee yarın tatil”. Başladık çalışmaya falan ödev yok birşey yok. Yoğun da bir iş günüydü aslında ama mutluyum yine de. Neyse gün bitmeye yaklaştı, gram yorgunluk yok. Devam ettik çalışmaya. Baktık mesai saati bitmiş.. Dedik biz biraz daha devam edelim; şirketi ben kapadım, eve geldiğimde de saat 10.30’du.

Bu sabah, uykumu almışım gram yorugunluk yok yine, çok dinç hissediyorum, kalktım saate bir baktım 6.45.. Bünye artık yorulmuyor. Çalışırken işler gözde büyümüyor. Sorunlar ne olursa olsun hiçbirşey imkansız görünmüyor. Dinlenme süresi az da olsa yetiyor. Ufak sorunlar kafaya takılmıyor. Amaçtan sapılmıyor. Insiyatif alınıyor(ilk büyük insiyatifimi de dün aldım) Uyku artık normale dönmüş, beden çok uykuyu reddediyor. Beyin de bünye de level atlamış. Bu tip bir etki ile karşılaşacağımı duyuyordum ama böylesine değişeceğimi bilmiyordum. Ne kadar değişebilirim ki demiştim 🙂 Bunun yanında, kişinin kendi yaratma ihtimalinin olduğu sürtünme faktörlerinden uzaklaşıyorsun günbegün. Olay; sadece verilen görev ve hedef, insanlık, hayattan alınacak keyif, mutlu olduğun iş oluyor bir süre sonra. Bu kafaya erişmek de kolay değil tabi, ama mümkün..

Teknik becerilerim? Valla şöyle söyliyeyim, yürümeden koşmayı öğrendik.. Kursta öğrendiğim herşeyi abartısız herşeyi; ilk defa gören birisi olarak; size şuan minnet duyabileceğim bir noktadayım.

Nasıl bir kapsülize edilmiş eğitimdi belli değil. Yapamam dediğim okadar çok şeyi, o kadar kısa zamanda ve üst üste başardım ki başarı sonrası hissedilen tüm duygularım komaya girdi.

SAT’da çok sövdüm içimden, yalan yok. Yanımdakilere benim için de küfür edin dedim birçok kere. Ama SAT devam ederken bir süre sonra artık yorulmamaya başladım 😀 O SAT sabaha kadar devam etse ben de devam ederdim. Her anı benim kalbimde saklı kalacak olan bir gündü. Son varış noktasında, kumsaldan bir taş aldım. Şimdi yılmak üzere olduğumda bakıp silkeneceğim 2 adet resim bir de kumsal taşım var elimde 🙂 Hayatımın sonuna kadar benimle olacaklar, benimle olacaksınız..

Ve son birşey, işyerindeki ekip arkadaşlarımızla bu kursa katılmak, şirketteki ambiyansı olduğu gibi değiştirdi. Şimdi daha sahibiz birbirimize:) Ayrıca gerçekten de “Wolfpack team.” 🙂 Benim CS ailem 🙂 Şimdiden özledim sizi, kurstaki afmosferi, arkadaşlarımı, müzikleri.. En yakın zamanda görüşmek üzere..